خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۷۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سوز سینه رسند اهل دل به ذوق سماعکه شمع سوخته دل را از آتشست شعاع
۲
حدیث سوز درون از زبان نی بشنوولی چو شمع نباشد چه آگهی ز سماع
۳
بچشم آهوی لیلی نظر کن مجنونگهی که بر سر خاکش چرا کنند سباع
۴
برو طبیب و صداعم مده که مخمورممگر بباده رهائی دهی مرا ز صداع
صفحهٔ ۱ از ۳