خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۸۲
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغبان گو برو مپیما کز گلبدم سرد سحر باز نیاید بلبل
۲
جبدّا باده ی گلرنگ بهنگام صبوحاز کف سرو قدی گلرخ مشکین کاکل
۳
در بهاران که رساند خبر کبک دریبجز از باد بهاری بدر خرگه ی گل
۴
بنگر از ناله ی شبگیر من و نغمه ی مرغدشت پر زمزمه و طرف چمن پر غلغل
صفحهٔ ۱ از ۳