خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۹۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنه‌ام تا به کی آخر بده آبی ساقیفی حشای أضطرمتُ نایرة إلا شواق
۲
عمر باقی بر صاحب‌نظران دانی چیستآنچ از بادهٔ دوشینه بمانَد باقی
۳
عنت الورق علی قلقلة الاقداحو لنا القرقف فی بلبلة الاحداق
۴
گر گل از گل بدمد بیدل جان‌افشان راصُحفٌ تکتب بالدمع علی الاوراق
صفحهٔ ۱ از ۳