خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۸ - اقتفای غزل ملک الشعراء صبوری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملک‌الشعرا سروده:
۲
این چه می بود از چه ساغر ریخت ساقی در گلویمکز سرمستی گذشت از هر دو عالم های و هویم
۳
نقش من از من ستردی عقل و هوشم جمله بردیباز میگوئی چه خوردی آنچه کردی در سبویم
۴
دوش با پیر مغان گفتم چو در میخانه رفتمیا کدویم پر کن از می یا بزن بشکن کدویم
صفحهٔ ۱ از ۱۶