خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر برادر دیرین بنده خواجه کمالیگمان کند که چنو نیز من به فضل و کمالم
۲
خدای داند و دانشوران علم حقایقکه می‌نگنجد در خاطر این گزافه خیالم
۳
به هیچ بسته گروهی خیال بس عجب آیداز این گروه خطا پوی و این خیال محالم
۴
یکی سروده به مدح آسمان جود و سخایمیکی ستوده به وصف آفتاب عز و جلالم
صفحهٔ ۱ از ۶