خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر است و اعتدال هوای خزانی استساقی بیا که وقت می ارغوانی است
۲
در زیر ابر ساغر خورشید شد نهانروز قدح کشیدن و عیش نهانی است
۳
ساقی بیا و جام می مشکبو بیاراین دم که باد صبح به عنبر فشانی است
۴
می هست و اعتدال هوا هست و سبزه هستچیزی که نیست صحبت یاران جانی است
صفحهٔ ۱ از ۲