خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش استهر جا که هست غیر دل تنگ من خوش است
۲
در زندگی فراغت خاطر چه آرزوست!این‌آرزو خوش است ولی در کفن خوش است
۳
از گفت‌وگو دری نگشاید به روی دلخاکم ازین مجادله مُهرِ دهن خوش است
۴
پیچیده در لباس بدن نیش زندگیخاک عدم عبیر برین پیرهن خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲