خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوی بر رخت که رشک گلستان آتش استهر قطره شبنم گل بستان آتش است
۲
جز دود بال و پر به مشامش نمی‌رسدپروانه مدّتی است که مهمان آتش است
۳
تکرار درس شعله کند تا سحر چو شمعهر شب دلم که طفل دبستان آتش است
۴
در آتش غم تو دلم بی‌ترانه نیستآری سپند بلبل بستان آتش است
صفحهٔ ۱ از ۲