خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر خس به باغ ما گل و هر زاغ بلبل استآشفتگی گلی است که مخصوص سنبل است
۲
ناز بهار چند کشم از برای گلفصل خزان خوشست که هر برگ او گل است
۳
مخصوص ماست از نگه کنج چشم یارنازی که دست پرور چندین تغافل است
۴
مرهم‌پذیر کی شود از ترّهات زاغداغ دلم که تازه ز آواز بلبل است
صفحهٔ ۱ از ۲