خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی ز ننگ به من گرچه روبهرو نگذاشتخوشم که دست سبو دست من فرو نگذاشت
۲
خوشم که آینه هر چند کرد بیرویینقاب جانب روی ترا فرو نگذاشت
۳
ز زخمهای تن خسته خون دل همه رفتفغان که تیغ تو آب مرا به جو نگذاشت
۴
هزار مطلب سرگشته در کشاکش بودنگاه گرم تو ما را به گفتگو نگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۲