خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید موسم نوروز و روزگار شکفتز خندة گل شادی دل بهار شکفت
۲
چه باده ساقی نیسان به جام گلشن ریخت!که گل به روی گلش همچو روی یار شکفت
۳
تبسّم که به داغ جگر نمک‌ریز است؟کزین امید گل لاله داغدار شکفت
۴
چه حاجتست به باغم که نازنین مرادمیده سبزة خطّ و گل عذار شکفت
صفحهٔ ۱ از ۲