خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانان نظری کو ز وفا داشت نداردلطفی که از این پیش به ما داشت ندارد
۲
رحمی که به این غمزده‌اش بود نماندستلطفی که به این بی سرو پا داشت ندارد
۳
آن پادشه حسن ندانم چه خطا دیدکان لطف که نسبت به گدا داشت ندارد
۴
گر یار خبردار شود از غم عاشقجوری که به این قوم روا داشت ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲