خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کردنگاه را به نگاه آشنا تواند کرد
۲
خوش آن نگاه که در آشنایی اولشروع در سخن مدعا تواند کرد
۳
خوش آن غرور که وام دو سد جواب سلامبه یک کرشمهٔ ابرو ادا تواند کرد
۴
خوش آن ادا که هزاران هزار وعده نازبه نیم جنبش مژگان روا تواند کرد
صفحهٔ ۱ از ۲