خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطربی کو که نوای غم او ساز کندتا ز دل شادی نا آمده پرواز کند
۲
عیش ناساز بود زنگ درون می‌خواهمصیقل موج غم این آینه پرداز کند
۳
راست تا کنگرة عرش نگیرد آرامناله را چون نفس خسته سبکتاز کند
۴
یک دم ار سایه کنی بر سر ما جا داردکه به خورشید فلک سایة ما ناز کند
صفحهٔ ۱ از ۲