خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز قال رفته‌ام از دست، حال تا چه کندخیال برد ز کارم وصال تا چه کند
۲
نشاط عیش جدا می‌کُشد ملال جداکنون شهید نشاطم ملال تا چه کند
۳
هزار حسرت ممکن شکسته در دل ماندبه جان خسته خیال محال تا چه کند!
۴
طلوع صبح جمال تو عالمی همه سوختفروغ مهر تو وقت زوال تا چه کند
صفحهٔ ۱ از ۳