خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بودبه هر چه گوش فرا داشتم پیام تو بود
۲
اگر به جلوة طاووس، اگر به رفتن کبکنظر چو نیک فکندم همین خرام تو بود
۳
چنین که خاص تو شد ملک حسن دانستمکه مُهر داغ دل لاله هم به نام تو بود
۴
ز فتنه دوستی آن نگاه شد معلومکه تیغ هر که به خون گشت در نیام تو بود
صفحهٔ ۱ از ۲