خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملول از زهد خویشم ساکن میخانه خواهم شدحریف ساغر و هم مشرب پیمانه خواهم شد
۲
اگر بیند مرا طفلی به این آشفتگی داندکه از عشق پری رخساره‌ای دیوانه خواهم شد
۳
شدم چون رشتهٔ‌ای از ضعف و دارم شادمانیهاکه روزی یار، با آن گوهر یکدانه خواهم شد
۴
به هر جا می‌رسم افسانهٔ عشق تو می‌گویمبه این افسانه گفتن عاقبت افسانه خواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۲