خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که عکس سر زلف یار در نظر آیدغبار صبح به چشمم چو گرد سرمه درآید
۲
ز کبریای جمال تو چشم اشک‌فشان رابر آفتاب گشاییم و ذرّه در نظر آید
۳
به زخم تیر نگاه تو تا به حشر اسیراننهند مرهم کافور و زهر سوده برآید
۴
خوشا سرایت بیداد عشق کز اثر آنشکاف چاک گریبان به دامن جگر آید
صفحهٔ ۱ از ۲