خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمر به کشتن من بسته خال گوشة چشمشکه باد خون اسیران حلال گوشة چشمش
۲
گذشت آنکه دگر وصل او به خواب بینمکه برده خواب ز چشمم خیال گوشة چشمش
۳
همیشه بخت سیاهم در آرزوی همین استکه همچو سرمه شود پایمال گوشه چشمش
۴
نوشته بر ورق پرده‌های چشم غزالانبه کلک نور، قضا وصف خال گوشة چشمش
صفحهٔ ۱ از ۲