خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ریخت پر عقابی ، فر هما بماندجاوید سایهٔ او بر فرق ما بماند
۲
رفت آنکه لشکری را در حملهای شکستیلشکر شکن اگر رفت کشور گشا بماند
۳
ماه سپهر مسند ، شد از صف کواکبمهر ستارهٔ خیل ، گردون لوا بماند
۴
عباس بیک اعظم کز بار احتشامشتا انقراض عالم گردون دو تا بماند
صفحهٔ ۱ از ۳