خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو و هر روز و بزم عشرت خویشمن و شبها و کنج محنت خویش
۲
منم با محنت روی زمین خوشنگه دار آسمان گو راحت خویش
۳
ز هجران مردم و بر سر ندیدمکسی را غیر سنگ تربت خویش
۴
مکش زحمت برای راندن ماکه ما خواهیم بردن زحمت خویش
صفحهٔ ۱ از ۲