خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازمدل جنیبت کش و جان غاشیهدارش سازم
۲
خواهم این سینه پر از جوهر جانهای نفیسکه به دامان وفا کرده نثارش سازم
۳
نفس گرم نگر فیض اثر بین که اگربگمارم به خزان رشک بهارش سازم
۴
کیست بدخواه تو ای همت پاکان با توکه به یک آه سحر بهر تو کارش سازم
صفحهٔ ۱ از ۲