خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفروخته خود را ز غمت باز خریدیمآن خط غلامی که ندادیم دریدیم
۲
در دست نداریم به جز خار ملامتزان دامن گل کز چمن وصل نچیدیم
۳
این راه نه راهیست عنان بازکش ای دلدیدی که درین یک دو سه منزل چه کشیدیم
۴
مانند سگ هرزه رو صید ندیدهبیهوده دویدیم و چه بیهود دویدیم
صفحهٔ ۱ از ۲