خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تندی خوی تو گهی یاد نکردمکز درد ننالیدم و فریاد نکردم
۲
پیش که رسیدم، که ز اندوه جدائینگریستم و حرف تو بنیاد نکردم
۳
با اینهمه بیداد که دیدم ز تو هرگزدادی نزدم ناله ز بیداد نکردم
۴
گفتی چه کس است این ، چه کسم، آن که ز جورتجان دادم و آه از دل ناشاد نکردم
صفحهٔ ۱ از ۲