خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان رفت و ما به آرزوی دل نمی‌رسیمهرچند می‌رویم به منزل نمی‌رسیم
۲
برقیم و بلکه تندتر از برق و رعد نیزوین طرفه تر که هیچ به محمل نمی‌رسیم
۳
لطف خدا مدد کند از ناخدا چه سودتا باد شرطه نیست به ساحل نمی‌رسیم
۴
در اصل حل مسأله عشق کس نکردیا ما بدین دقیقهٔ مشکل نمی‌رسیم
صفحهٔ ۱ از ۲