خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برو که با دل پر درد و روی زرد بیایماگر چو باد روی تند همچو گرد بیایم
۲
هزار مرحله دورم فکند چرخ ز کویتبه جستجوی تو چون گرد باد فرد بیایم
۳
مکن مکن که پشیمان شوی چو بر سر راهتبه عزم داد دل پر ز داغ و درد بیایم
۴
به سوی ملک عدم گرچه از جفای تو رفتماگر به لطف بگویی که باز گرد بیایم
صفحهٔ ۱ از ۲