خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتن یک یاعلی به صدق و ارادتبه بود از صد هزار سال عبادت
۲
جز که بچوگان یاعلی نربودههر که ز میدان ربوده گوی سعادت
۳
هر که مریض غم وی است مسیحاآیدش از چرخ چارمین بعیادت
۴
بنده او باش و کوس پادشهی زندر ره او میر و بر ثواب شهادت
صفحهٔ ۱ از ۲