خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها براه دوست نباید ز جان گذشتجز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت
۲
باشد برون ز کون و مکان یار و در پیشهر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت
۳
آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مرادکاول قدم براه تو باید ز جان گذشت
۴
آدم بهشت کوی ترا داشت در نظرگندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲