خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نیست تا نشان بمن از آن دهان دهدآری ز هیچکس نتواند نشان دهد
۲
این غم کجا برم که مرا جان بلب رسیداز حسرت لبی که بهر مرده جان دهد
۳
قدش به جلوه شور قیامت بپا کندچشمش خبر ز فتنهٔ آخر زمان دهد
۴
نازم به اتحاد دو چشمش که غمزه راگاه آن کمک باین و گهی این بآن دهد
صفحهٔ ۱ از ۲