خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوی میکده بس بیهشان مدهوشندکه قطب دایرهٔ عقل و دانش وهوشند
۲
کنند پر ز هیاهو نه آسمان را لیکنشسته پیش تو لب بسته اند و خاموشند
۳
درون جان خود از شوق آتشی دارندکز آن بسان خم می‌مدام در جوشند
۴
ملک به شیشه کند قطرهٔی اگر بچکداز آن پیاله که این قوم باده می‌نوشند
صفحهٔ ۱ از ۲