خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گم گردد آسمان و زمین در فضای دلمرغی است جبرئیل امین در هوای دل
۲
از دل متاب رخ که توانی جمال حقبینی عیان در آینهٔ حق نمای دل
۳
خلد برین که آن همه وصفش شنیدهٔیعکسی بود ز روضهٔ دارالصفای دل
۴
چون گشت کاروان وجود از عدم رواندل پیش بود و کون و مکان در قفای دل
صفحهٔ ۱ از ۳