خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی نهفته بخلوت سرای جان دارمکه روز و شب سر طاعت بپای آن دارم
۲
حضور او کندم فارغ از زمان و مکاننه از زمان خبر آنجا نه از مکان دارم
۳
در این جهانم و بیرون از این جهان عجب استکه من جهان دگر اندرین جهان دارم
۴
شنیدم از دهن بی نشان او سخنیهزار شکر که از بی نشان نشان دارم
صفحهٔ ۱ از ۳