خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن نیم که ز سوی تو رو بگردانمرخ نیاز از این خاک کو بگردانم
۲
بهر طرف نگرم روی تست در نظرمکجا توانم از این روی رو بگردانم
۳
بخاک کوی تو جان دادن آرزوی منستگمان مبر دل از این آرزو بگردانم
۴
بیاد لطف تو ریزم سرشگ از دیدهبسوی کشت خود این آب جوبگردانم
صفحهٔ ۱ از ۲