خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من از طعن رقیبان تو اندیشه کنمکی توانم روش عشق تو را پیشه کنم
۲
من که در خلوت دل با تو هم آغوش شدمدگر از سرزنش غیر چه اندیشه کنم
۳
بیشهٔ عشق تو منزلگه هر روبه نیستمن هم از شیردلی جای در این بیشه کنم
۴
تیشهٔ عشق بکف دارم و همچون فرهادعاقبت ریشهٔ خود قطع از این تیشه کنم
صفحهٔ ۱ از ۲