خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینمتجلیات جمال نگار می‌بینم
۲
گذشت آن که یکی را هزار می‌دیدمکنون یکی نگرم گر هزار می‌بینم
۳
خیال یار مرا تا که در کنار آمدمراد هر دو جهان در کنار می‌بینم
۴
از آندمم که خداوند چشم گل بین دادصفای برگ گل از نوک خار می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۲