خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه نظر بقد سرو و نه بروی ماه دارمکه بیاد قد و روی تو ادب نگاه دارم
۲
بودم امید کز مهر تو در کنارم آییکه بخواب دوش دیدم بکنار ماه دارم
۳
برهت شها نشینم مگر از کرم بگوییکه گدای بینوایی بکنار راه دارم
۴
تو باشگ و آه رام وز فسرده خاطری مننه دگر بدیده اشگ و نه بسینه آه دارم
صفحهٔ ۱ از ۳