خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من از هر دو جهان دست بیکبار کشمکافرم پای اگر از طلب یار کشم
۲
بیکی غمزه تلافی شود از جانب یارگر هزاران ستم از جانب اغیار کشم
۳
من از آندم که شدم عاشق گل دامن عزمبکمر بر زده‌ام تا ستم خار کشم
۴
هست در خانه مرا شاخ گل زیباییکه نه منت دگر از گل نه ز گلزار کشم
صفحهٔ ۱ از ۳