خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوانند گرچه خلق جهان اصفهانیمزین آب و خاک زاده‌ام اما جهانیم
۲
من با بشر برادرم و زادهٔ جهانزنهار اصفهانی تنها نخوانیم
۳
با نوع خویش در همه جا زیر آسمانروشن چو آفتاب بود مهربانیم
۴
شد زندگانیم بغم نوع خویش صرفاین دولت است ماحصل زندگانیم
صفحهٔ ۱ از ۲