خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدنما را کند ملامت شبها ز آرمیدن
۲
من بندهٔ کسی کو در بندگی بداندمنظور حق چه باشد از بنده آفریدن
۳
ای برگزیده حقت از ممکنات دانیعلت چه شد که گشتی لایق به برگزیدن
۴
معراج جمله اشیا بودی تو و رسیدندآنها به منزل خود هر یک زره بریدن
صفحهٔ ۱ از ۳