خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبرم نیست ز سر تا شده سودائی تودر برم گمشده دل تا شده شیدائی تو
۲
دمت ای پیر مرا زنده جاویدنمودجان فدای تو و انفاس مسیحائی تو
۳
آنچه از موسی و از طور شنیدم دیدمهمه را از تو و از سینهٔ سینائی تو
۴
گوهری کز پی آن گرد جهان میگشتمیافتم عاقبت اندر دل دریائی تو
صفحهٔ ۱ از ۲