خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل من مبتلا در خم گیسوی توخون رود از دیده‌ام ز حسرت روی تو
۲
ز کشتنم نیست غم ولی از آنم ملولکه میرسد زین عمل رنج ببازوی تو
۳
نشسته‌ام منتظر بلکه صبا آوردبخانهٔ من بمن ز کوی تو بوی تو
۴
ز تیر مژگان تو دل ار برد جان چه سودکه بسته راه گریز خنجر ابروی تو
صفحهٔ ۱ از ۲