خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت سپرد از دل دیوانه بدیوانهاین گنج کند منزل ویرانه بویرانه
۲
در مجلس ما دلها بخشند بهم صهبامی دور زند اینجا پیمانه به پیمانه
۳
می با همه نوشیدم یک می‌همه جا دیدمهرچند که گردیدم میخانه بمیخانه
۴
خورشید ضیاگستر نبود زیک افزونتربینیش به هر کشور کاشانه به کاشانه
صفحهٔ ۱ از ۳