خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی از آن دو جرعه که در جام کردهایهم فارغم ز ننگ و هم از نام کردهای
۲
بایست می ز چشم توام تا شوم خراباتمام ده به آنچه که اکرام کردهای
۳
انعام کردنت به من انعام ثانی استکاول مرا تو لایق انعام کردهای
۴
حسنت بود به دیدهٔ خاصان عیان تو رخمستور کردهای ولی از عام کردهای
صفحهٔ ۱ از ۳