خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخیال ماه رویت بودم ز ضعف حالیکه ز ماه نو به خاطر برسد تو را خیالی
۲
حرکات چشم مست و خط سبزت این نمایدکه بسبزه زار جنت بچمد همی غزالی
۳
برخت ز خط و خالت بنوشته کلک قدرتکه نیافریده زین به بجهان خدا جمالی
۴
چو بیفکنی به رخ مو ز شکنج مویت ابروچو به پشت تیره ابری بنظر رسد هلالی
صفحهٔ ۱ از ۲