خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نگردی با خلایق یار بی عز و وقاریچون الف بی اتفاق نوع خود یک در شماری
۲
همنشین با زیردستان شو مقام خود بیفزاگز سه صفر از یک دوازده صدو از صد هزاری
۳
کن لباس خیرخواهی دربرت تا خیر بینیگرگدای ژنده پوشی ور امیر تاجداری
۴
دوش با خاری گلی میگفت در طرف گلستانتا پی آزار خلق استی بچشم خلق خاری
صفحهٔ ۱ از ۳