خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بندگان نکنی لطف چون تو از یاریچگونه لطف خداوند را طمع داری
۲
به بنده لطف کن و لطف حق طلب ورنهمجوی حاصل اگر دانه ئی نمی کاری
۳
طمع مدار که غیری تو را شود غمخواراگر نکرده ئی از غیر خویش غمخواری
۴
بجز خضوع و خشوع و شکستگی نخرندبخویش غره مباش از درست کرداری
صفحهٔ ۱ از ۲