خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نازنین که عیسی دل‌ها زبان اوستعودالصلب من خط زُنارسان اوست
۲
بس عقل عیسوی که ز مشکین صلیب اوزنار بندد ارچه فلک طیلسان اوست
۳
هر دم لبش به خنده برآید مسیح نومانا که مریمی دگر اندر دهان اوست
۴
فرسوده‌تر ز سوزن عیسی تن من استباریک‌تر ز رشتهٔ مریم لبان اوست
صفحهٔ ۱ از ۲