خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو قضای آسمانی استوصل تو بقای جاودانی است
۲
در سایهٔ زلف تو دل منهمسایهٔ نور آسمانی است
۳
بربود دلم کمند زلفتحقا که مرا بدو گمانی است
۴
پیداست چو آفتاب کان دلدر سایهٔ زلف تو نهانی است
صفحهٔ ۱ از ۲