خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مِی خور که جهان حریف‌جوی استآفاق ز سبزه تازه‌روی است
۲
بر عیش زدند ناف عالماکنون که بهار نافه‌بوی است
۳
از زهد کنار جوی کاین وقتوقت طرب و کنارِ جوی است
۴
شو خوانچه کن و چمانه درخواهزان یوسف ما که گرگ‌خوی است
صفحهٔ ۱ از ۲