خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دو میگون لب و پسته دهنتبه سه بوس خوش و فندق‌شکنت
۲
به زره‌پوش قد تیروَشتبه کمان‌کش مژهٔ تیغ‌زنت
۳
به حریر تن و دیبای رختبه ترنج بر و سیبِ ذقنت
۴
به دو نرگس، به دو سنبل، به دو گلبر سر سرو صنوبرفِکنت
صفحهٔ ۱ از ۵